Digitale gebakken lucht
Waar ben jij voor het laatst de ‘metaverse’ tegen gekomen? Bij mij is er geen ontkomen aan. Ik hoor over Zuckerberg’s nieuwe kindje op kantoor, in whatsappgroepen en ook de media zijn er vol van. Overal gaat het over de hype van Crytpo, NFT's, Web 3.0 en de metaverse. Hoewel ik dol ben op technologische ontwikkelingen, deze op de voet volg en met liefde uitprobeer, weiger ik toch om mee te gaan in de hype rondom digitaal bezit en leven in een virtuele wereld.
Afgelopen zomer maakte Facebook bekend dat het platform in de toekomst een metaverse moest worden. Voor digibeten: een en collectief gedeelde virtuele ruimte. Zuckerberg was zo overtuigd van zijn visie dat het moederbedrijf van Facebook afgelopen maanden werd omgedoopt tot Meta. De visie van de social miljonair lijkt op papier misschien veelbelovend, maar ik ben enorm sceptisch. De mens is in de afgelopen honderdduizenden jaren geëvolueerd om emoties, fysieke aanraking en oprechte interacties met anderen te herkennen en daarop te reageren. Iedereen die gelooft dat ons brein binnen een decennium opnieuw kan worden geprogrammeerd of ontwikkeld, heeft niet opgelet bij biologie of heeft een steekje los. Weg is de warmte van een knuffel en cyberspace herkent geen gezichtsemoties. Dit zijn maar twee belangrijke voorbeelden van wat ons een sociaal dier maakt in de echte wereld.
En dan heb ik het nog niet eens over de lens die nodig is om navigeren in een virtuele omgeving. Dat kan een smartphonescherm door middel van AR zijn of een VR headset. Om onderdeel te worden van de metaverse moeten we ergens doorheen kijken. Dat het grote publiek VR niet omarmd, blijkt wel uit de adaptatie van VR headsets. Deze tech komt maar niet van de grond. Als het aan Mister Facebook, nee pardon, Mister Meta ligt komt daar op termijn wel verandering in. Zuckerberg’s mensen werken namelijk een betere tech waarmee je toegang krijgt. Maar om te denken dat iemand plezierig kan navigeren in een virtuele omgeving met controllers en een headset, is in de woorden van onze koningin ‘een beetje gek’. Ik denk dat ik niet de enige ben met deze houding en dat de metaverse niet zo breed zal worden omarmd als verwacht. De visie dat mensen hun leven naar de metaverse zullen verplaatsen, is zeer onrealistisch.
Na deze tirade zou je denken dat ik anti-metaverse ben. Dat klopt en toch ook weer niet. Uiteindelijk verwacht ik dat er genoeg kansen zijn voor realistische en interactieve videogames, kleine vergaderingen, virtuele chartuimtes of misschien dingen zoals pianolessen op afstand. Maar dat metaverse een vervanging gaat worden voor een concertbezoek, een alternatief is voor een first date of whisky te proeven met vrienden? No way! Sociale interactie is een van de bouwstenen van een gelukkig bestaan. Sociaal als in echt. Voelen, ruiken, aanraken en niet voor een scherm met twee controllers in je hand en een helm op je kop. De metaverse heeft zeker een toekomst, echter niet op de manier zoals Zuckerburg hem voorschotelt. Zijn toekomstvisie is gebakken lucht. En of dat nu echt of nu echte of digitale is. Het blijft gebakken lucht.
Mike Hendrixen ↗Columnist, spreker en PR-strateeg