#Boomer
Het zijn dure tijden. Of je nu een brood koopt of naar een festival gaat, overal word je geconfronteerd met forse prijsstijgingen. Omdat dit niet Bakkersgilde Live, maar EB Live is, ga ik vandaag maar weer eens drammen over festivalprijzen.
Tien jaar geleden betaalde je voor een weekendje Down The Rabbit Hole 135 euro. Anno 2023 moet je maar liefst 145 euro meer. Nu begrijp ik dat alles duurder is geworden, maar toen ik de prijs van 280 euro zag, vroeg ik hardop af ‘wie kan dit nu nog betalen’. Nou, zo’n 45.000 mensen, want de tickets voor Down The Rabbit Hole werden in recordtijd verkocht. Ook de kaartjes voor Best Kept Secret zijn duurder geworden, maar hier speelt iets dat me irriteert. De vrouwen en mannen van het best bewaarde geheim festival van Nederland voeren namelijk een “New Generation” ticket in. Iedereen die jonger is dan 21 jaar krijgt 30 procent korting. Festivaldirecteur Maurits Westerik noemt dit ‘een sociaal-maatschappelijke overweging” Jongeren moeten volgens hem “immers ook de kans krijgen om festivals te beleven en mooie tijden te hebben.”
Misschien val ik ondertussen in de categorie zeurende boomers, maar ik vroeg mij oprecht af waarom? De benadering van Westerik gaat wat mij betreft nat. Want het zijn juist die jongeren die zonder hun ogen te knipperen een smak geld uitgeven aan dure amandelmelkfrappucino's bij Starbucks. En wat van die ‘oudere’ bezoekers die al jaren festivals als Best Kept bezoeken? Hun loyaliteit wordt niet beloond en waarom zou je ook? Die groep trekt immers ieder jaar probleemloos de knip. Met mijn marketingbril op kan ik de actie van Westerik wel begrijpen. Het is een slimme truc om toekomstige bezoekers te verzekeren. Niets meer en niets minder.
Enfin, even terug naar Down the Rabbit Hole. De tickets zijn volgens festivalwoordvoerder Bente Bollmann duurder door ‘de hoge gages van artiesten en stijgende kosten voor grondstoffen en personeel’. Dat zal waar zijn natuurlijk, maar laat het snelle uitverkopen zien dat er geen grens inzicht is voor toekomstige prijsverhogingen? In de huidige wereld waar festivals steeds meer kosten, jongeren korting krijgen en waarin ik, in een vaal gewassen Therapy?-shirt met een nostalgische blik terugkijk op festivals, vraag ik me een ding af. Waar gaat dit heen? Is de magie van festivals, die vroeger voor een appel en een ei toegankelijk waren, verdwenen onder de druk van commerciële groei en exclusiviteit? Of is dit slechts een nieuwe fase in de altijd veranderende wereld van muziek en festivals? Een fase waarin hopelijk een 45-plusser nog steeds een plaatsje vindt?

