Bijwonen of ervaren?
Wat is leuker? Een concert bijwonen of een concertregistratie bekijken in een bioscoop? Erbij zijn versus je erbij wanen. Taylor Swift en Beyoncé brengen hun concertregistraties naar de bioscoop. Voor diegene die misgrepen bij de voorverkoop is dat perfect. Maar is het better than the real thing?
Of je nou een Swiftie bent of niet, je kan niet om Taylor Swift heen en je hebt onder een steen geleefd als je niet hebt meegekregen dat de superster Nederland bezoekt met haar Eras Tour. De grand dame van popmuziek is niet alleen drie dagen op rij te bewonderen in de Johan Cruijff Arena, maar ze komt ook naar de plaatselijke bioscoop. Nu zou je kunnen zeggen; waarom zou ik een concert in de bioscoop willen zien als ik de kans heb om de echte Taylor Swift live te aanschouwen in de Johan Cruijff ArenA? De kans dat je een keer iets anders wint dan een kaasschaaf of een theedoos bij Postcodeloterij is groter dan dat je een kaartje voor de show hebt weten te bemachtigen. Als je er wat langer over nadenkt is Taylor in de bios, misschien wel de allerbeste manier om haar show te ervaren.
Concertregistraties in de bioscoop zijn al lang niet nieuw meer. Zelf beleefde ik er ook een paar. 3000 euro voor Gilmour in Pompeii was me bijvoorbeeld nét iets te gortig, maar toch was ik er soort van bij. Voor de prijs van drie biertjes bekeek ik deze legendarische gig in een "comfortable" zetel in de Arnhemse Pathe. Los van het geld dat je bespaart, hoef je niet urenlang in de file te staan en te vechten om een parkeerplekje. Daarnaast zijn er geen zorgen over last-minute annuleringen (ja ik heb het weer over jou, Burnaboy). In de bioscoop staat de artiest immers altijd stipt op tijd op de planken. Nog meer voordelen? Zeker. Bioscopen zijn vaak uitgerust met allerlei voorzieningen voor mensen met een beperking. Voor degenen onder ons die snel overprikkeld raken door grote menigten biedt de bioscoop ook een oase van relatieve rust. Geen ellebogenwerk, geen geschreeuw in je oren en geen lange mensen die je het zicht ontnemen. Hoe vaak heb je het geluid al vervloekt in de Arena of Gelredome? Beter geluid dan de bioscoop er is simpelweg niet en het beeld is scherper dan scherp. Oké eentje dan nog: wat heb je liever? Een lauw pilsje uit een plastic beker, waarvoor je in een lange rij stond en een euro of acht betaalde? Of een speciaal biertje met een zakje nootjes of chippies? Gekocht bij aanvang. Zonder irritante speciale muntjes of opwaardeerkaartjes.
Mensen die mij kennen weten dat ik een fervent concertbezoeker ben. Dat gaat ook niet veranderen. Maar zeg nu eens eerlijk, gemak, kwaliteit en geen irritaties. Alleen maar voordelen toch? Daar staat tegenover dat je de artiest niet ‘in het echt’ ziet en het allemaal een stuk minder instragrammable is. Geen missers als een uitglijdende Springsteen of een spontaan ingezet nummer als een reactie op het publiek. De ervaring in de bioscoop is dan misschien in de meeste opzichten veel beter dan het echie, maar toch zal het minder blijven plakken omdat je er niet écht bijbent. Over 10 jaar weten fans nog exact het moment dat Taylor het podium betrad. Wedden dat dit niet het geval is bij de bios. Vergelijk het met racing: rijden in simulator is in alle opzichten toegankelijker en beter dan zelf in een Formule 1 auto stappen. Maar wat ontbreekt is de kick die het geeft als je het gaspedaal intrapt, of in het geval van een concert: de eerste keer dat de drummer zijn basspedaal intrapt.
Mike Hendrixen ↗Columnist, spreker en PR-strateeg