Kunstmatige intelligentie is niet meer weg te denken en nergens is dat duidelijker dan in de entertainmentindustrie. Van films tot muziek, van games tot kunst… AI zet de wereld compleet op z’n kop. Begin dit jaar had ik het hier al over de ‘nieuwe’ single van The Beatles: mede mogelijk gemaakt door AI, die oude opnames van John Lennon oppoetste tot een volwaardige single. In films worden acteurs digitaal jonger gemaakt, in videogames worden NPC’s (non-playable characters) al sinds jaar en dag aangedreven door AI en hoe tegenstrijdig dat ook klinkt, wordt het gedrag van de computer daardoor steeds menselijker. Entertainment ziet er daardoor steeds scherper uit en klinkt telkens gepolijster, maar toch mist het iets fundamenteels: de ziel. Die pure, rauwe emotie die alleen in het moment én tussen mensen kan ontstaan.

Onlangs zette ik weer een streepje op mijn bucketlist. Een optreden van legende David Gilmour in de Royal Albert Hall. Daar zaten we dan, vier volwassen mannen met een brok in de keel en tranen in onze ogen terwijl de gitaar-god met zijn 78-jaar oude vingers solo’s van Pink Floyd uit zijn Stratocaster toverde. We waren niet de enigen in de zaal die deze magische connectie voelden. Dat gevoel is het verschil tussen kijken naar een foto van een strand terwijl de zon in de zee zakt en diezelfde zonsondergang zelf op je huid voelen terwijl je de oceaan ruikt en de koude kletser over je tong rolt. De muziek, de sfeer, de connectie met anderen, dát is wat live-entertainment zo bijzonder maakt. Geen enkele computer of AI, hoe geavanceerd ook, kan dat gevoel evenaren.

Niet dat AI en techniek aan de livebranche voorbijgaat. Slimme computers kunnen overleden artiesten weer tot leven brengen als hologrammen en die doen het goed. Kijk alleen maar naar het Londense theater waar de digitale ABBA iedere avond hun grootste hits zingen. Of wat te denken van optredens verzorgd door Elvis, Tupac, Whitney Houston, Michael Jackson of Roy Orbison of dichter bij huis André Hazes. En wat te denken van de 100 procent hologrampopster Hatsune Miku? Vorige maand nog in een uitverkocht AFAS Live! Allemaal mooi en indrukwekkend, maar ook uiteindelijk volledig nep. Instagrammable momenten zonder echte beleving, waar de muziek onder je huid gaat zitten.

Voor games, films en zelfs opgenomen muziek is er nog genoeg ruimte voor kunstmatige intelligentie. Of je dat nu leuk vindt of niet. Als het gaat om echt live, de momenten dat de graadmeter het kippenvel op je armen is, dan kan AI die ervaring nooit volledig evenaren. Live-entertainment draait om het onverwachte, het ongepolijste en om de intensiteit van een moment dat je deelt met anderen. Live is life!

Geschreven voor Entertaiment Business Magazine, november 2024