…een tijd waarin we in drommen naar de winkel renden -zelf midden in de nacht- voor dat ene magische plastic doosje met een glimmende disc erin. Zoals met veel sprookjes, was dat geluk van korte duur. Hier zit ik nu, in de ICE richting Keulen, voor alweer een Gamescom, terwijl ik EB-collega Jeroen van Trierum aan de lijn heb. We klinken de twee knorrepotten uit The Muppet Show die melancholisch mijmeren over vroeger. Over een mooie tijd waarin games nog fysiek, tastbaar en vooral gewoon te koop waren bij winkels zoals V&D, Van Leest, Bart Smit, Eplaza, Dixons, Free Record Shop, Dynabite en… GameMania. Laatstgenoemde zit op moment van schrijven in surseance. De andere zijn niet meer dan vervlogen retail-herinneringen.  

Inmiddels draai ik alweer bijna twee decennia mee in deze industrie, die in die tijd sneller is veranderd dan het wereldwijde klimaat. Zelf deed ik in 2011 het licht uit bij het Benelux kantoor van Codemasters. Toen dacht ik nog… ach wij zijn gewoon pechvogels. Maar nee hoor, wij waren voor de verandering eens trendsetters! Want grote jongens als Activision, Ubisoft, EA, Take2 hebben inmiddels ook geen kantoor meer in Nederland. Er is nog een handjevol distributiekantoren open die lokaal actief zijn. Maar ook zij kampen met het feit dat de consument massaal digitaal omarmde.

Corona heeft deze digitale transitie een flinke duw gegeven, maar volgens mij is er ook iets anders dat meespeelt. Fysieke games zijn nooit echt must haves geworden. Terwijl muziekliefhebbers LP’s en zelfs cd’s herontdekken vanwege de charme van boekjes, songteksten en foto’s, bleef de game-industrie hangen in saaie plastic doosjes. Een steelbook hier en daar, en dat was het. Zelfs het boekje werd door de jaren heen wegbezuinigd.

De kilte van de verpakking is niet eens het grootste probleem. De afgelopen vijftien jaar zijn gamers langzaam maar zeker gebrainwasht om geen disc meer te willen. We hebben een generatie voortgebracht die games gratis wil spelen, om daarna geld uit te geven aan seizoenscontent, skins en virtuele outfits. Waarom nog 70 euro -of meer- neertellen voor een game als je diezelfde ervaring gratis kunt krijgen, compleet met een kekke dansmove en een vette skin voor je karakter?

Gelukkig is er nog steeds een groep die met liefde een fysieke game koopt. Deze is echter maar een fractie van hoe groot die groep rond 2018 was. Is dat erg? Nee, hooguit jammer, want de wereld draait door en evolueert. Wat overblijft is een mooie tijd waar je tussen de mooie herinneringen, bitterzoet aan terug denkt. En nostalgisch aan kids vertellen over de magische tijd waarin we nog naar de winkel gingen voor een disk. Dat zal niet heel lang duren als zij verveeld van hun telefoon opkijken en nog een potje Brawl Stars opstarten.

Geschreven voor Entrtainment Business, augustus 2024